به ایران درود

به ایران درود ‏

‏‫.. ‏

‏‫به ایران و خاکش ، به باد و به آبش درود ‏

‏‫به کوه و به دشت و به صحرا ، کویرش درود ‏

‏‫به زرینه رود ، به سیمینه رودش درود ‏

‏‫سپید رود ، به خشک رود به کارون درود ‏

سهند و ‫سبالان و تفتان ، دماوند ِ غران درود ‏

‏‫به البرز ، به زاگرس ، به زنجیر ِ کوه ها درود ‏

‏‫به آن دشت مرغاب ، پاسارگاد و شاهش درود ‏

‏‫به کُرد و لُر و ، آذری زادگاهش درود ‏

‏‫به گیلک به مازی ، بلوچ و به خوزی درود ‏

به کوروش ، به داریوش و نادر ، شهانش درود‏

‏‫به بابک ، ابومسلم و مازیارش درود ‏

‏‫به یعقوب لیث ، سور ِنا ، آریوبرزن درود ‏

به زفران، خراسان و فی روزه هایش درود ‏

چو از خاک ایران بداریم همی تار و پود ‏

‏‫به آزاد باش ِ ایران زمینان‫ به خوانیم سرود ‏

‏‫بیاریم سیاهی علم ها ، ز ِ دشمن فرود ‏

‏‫سپاریم کُنِش های ِ ایران ستیزان به دود ‏

به نوروز ، به زاد روز ِ باستان بهارش بگوئیم درود‏‫ ‏

‫..

‫سوز

۱۳ مهر ۱۳۸۸ − 05.10.2009

آزادی از دید فلسفی و سیاسی

‫آزادی از دید فلسفی و سیاسی

آزادی : ‫‫امکان گرفتن تصمیم و انتخاب چیزی ، بدون فشار برای گز یدن

آن از امکانات موجود ، ‫بعنوان آزادی تعریف شده است.
( اختیار فرد به استفاده ی بدون فشار یکی از امکانات ، از بین شرایط

موجود و تصمیم به انتخاب آن )
‫آزادی به : ( آزادی مثبت ) استفاده از موقعیت ها و توسعه امکانات

و توانائی ها .
‫آزادی از : ( آزادی منفی ) امکانی یا حالتی که کس دیگری آن حالت

و موقعیت را مزاحم و مانع نباشد. ‫ ( آزادی از تحت فشار بودن ) .

‫آزادی عقیده : آزادی گفتار و سخن ، ابراز عقیده ، گسترش و توسعه

ایده وعقیده ، در کلام ، نوشته ، ‫عکس و هم چنین استفاده از تمام

امکانات موجود برای انتقال آن بدیگران.
آ‫زادی فردی و انسانی : در سال ۱۷۸۹ در فرانسه ، توضیح حقوق

انسانی و فردی بعنوان یکی از متون اصلی دموکراسی‫ و آزادی اعلام شد.
کوروش بزرگ ، در بیش از ۲۵۴۷ سال پیش آزادی : مذهب ، کار ،

زبان ، محل اقامت و محل پرستش را اعلام کرد ، بردگان را آزاد کرد

و مقرر کرد :
هیچکس حق ندارد ، کارگری را بزور یا بدون مزد بکار گمارد.
‫‫کووروش بزرگ ، اجازه داد مردم پرستشگاه های خود را تعمیر کنند
و به روش و با مراسم خود خدا را به پرستند.‫

..

سوز

 17.03.2008

وبلاگ Weblog

‫ وبلاگ

..

‫به پیری جوان شد ز گفتار او -

روانم ،، نشاید شدن با وی ام ، روبرو
‫‫ستوده مرا و همین صفحه ام -

سرود و نوشتی ، که بر کرده ام

.
چو شعر و سروده ، زمن دیده ای -

جوانم ، تو پندار چو خو د ، کرده ای
‫‫مرا داده لینکی ، که پیدا کنم -

به سبکش ورا ، وب ، تماشا کنم

.
‫‫بدین سان جوانان کنند ، صفحه رو -

مرا صفحه دیدی ، ندیدست رو
‫‫به وب سازی اش ، بُد ، نوین ایده ها -

گرافیک و فورم و فراوان ، ادا

.
‫‫تو را دخت زیبا ، هنوز، سال هست -

مرا ، سال دیگر ، نوازد به شصت
‫‫و لیکن جوان است ، چو اندیشه ام -

شبان وب نویسی ، شده پیشه ام

.
به پندار و افکار ، دارم اندر، بسی -

بسال و زمانه به آخر ، نمانده بسی
نوشتن به سایت و، بلاگ است، غنیم -

بگرما، نه باد است، خوش آید نسیم

.
‫‫نوشتن بُده کار من، از زمانی، جوان -

به تکثیر و گستر، نبوده توان، آن زمان
‫نمایم به وب بر ، نوشته عیان -

که خوانند و دانند ، دیگر کسان

.
‫‫که روح من از ، خاک ایران بود -

توانم ، ز شور آفرینان بود
‫‫بسان بزرگ مرد والای توس -

بدارم دلی پر ، ز آلام روز

.
‫‫که جُورست ، بزرگان ملل را ، مدار -

ربودند ز بوم و ز مردم ، ز کشور قرار
‫ستا نندمان ، کان و نفت و جوان -

به مردان دولت هم و ، انفیان

.
‫به انکار والا تباران این مرز و بوم -

ز خارج بکو شند و خائن ، همی اندرون
‫بسازند همین خوار ، پیشین من -

که شاید کنند ، خویش ، هم پیش من

.
‫‫چه اندک نگاشت ، اصل و ایمان من -

نه پرورد چو کوروش ، ‫جز ایران من
‫‫ندارد جهان چون ، فریدون و جمشید کی -

نیارد زدود ، فخر پیشین ، ز وی

.
‫‫بفردوسی و حافظ و سعدی اندر جهان-

نبُد دست یازی ، کس ، اندر توان
..

سوز
 ۰۶،۰۳،۲۰۰۸ −−  ‫‫ 06.03.2008